Wat doe je als je labrador epilepsie heeft?

Alles wat je moet weten over epilepsie bij labrador retrievers

Gemiddelde leestijd: 16 minuten

Net als mensen kunnen ook honden aan epilepsie lijden. In principe kan iedere hond hiermee te maken krijgen, maar toch zijn er bepaalde rassen die een verhoogde kans op epilepsie hebben. Dit geldt onder meer voor de labrador retriever. Heb je een labrador? Dan is het handig om je in epilepsie bij honden te verdiepen. Daarom lees je hier alles wat je moet weten over deze aandoening. Hierdoor weet je precies wat je moet doen als je labrador epilepsie heeft, hoe je een epileptische aanval herkent en wat je kunt doen om het leven van een hond met epilepsie zo aangenaam mogelijk te maken.

    Wat is epilepsie bij een hond?

    Ondanks dat je vast weleens van epilepsie gehoord hebt, heb je het mogelijk nog nooit zelf meegemaakt. Gelukkig maar, want het is niet prettig om een epileptische aanval te zien. Toch kun je er wel mee te maken krijgen. Daarom is het handig om te weten wat epilepsie precies is. Wanneer je labrador epilepsie heeft, lijdt hij aan een neurologische aandoening. In feite is dit een soort kortsluiting in de hersenen. Op willekeurige momenten vinden er namelijk storingen plaats in de prikkeloverdracht in de hersenen van je labrador retriever. Dit kan tot een epileptische aanval leiden.

    Verschillende soorten epilepsie bij labrador retrievers

    Wie denkt dat epilepsie bij iedere labrador hetzelfde is, heeft het mis. Honden kunnen namelijk aan verschillende soorten epilepsie lijden. Er wordt onderscheid gemaakt tussen primaire, secundaire, focale en gegeneraliseerde epilepsie. Hieronder lees je in het korte wat over iedere soort.

    Op deze afbeelding zie je een zwarte labrador met een epileptische aanval
    • Primaire epilepsie
      Als je labrador epilepsie heeft, is de kans groot dat hij aan primaire epilepsie lijdt. Deze variant van epilepsie komt namelijk het vaakst voor onder honden van dit ras. Bij primaire epilepsie is er geen duidelijk aanwijsbare oorzaak voor de epileptische aanvallen. Komt er niets uit het onderzoek van de dierenarts? Dan zal hij waarschijnlijk zeggen dat je labrador primaire epilepsie heeft. Deze variant is overigens erfelijk.
    • Secundaire epilepsie
      Heeft je hond een epileptische aanval gehad en vindt de dierenarts hier wel een oorzaak voor? Dan heeft je labrador secundaire epilepsie. Deze variant kan bijvoorbeeld het gevolg zijn van een hersenaandoening, nieraandoening, leveraandoening, laag suikergehalte of vergiftiging. Daarnaast kan een trauma, tumor of virus de oorzaak zijn van secundaire epilepsie.
    • Focale epilepsie
      Deze variant van epilepsie staat ook wel bekend als gedeeltelijke epilepsie. Doordat de aanval in een deel van de hersenen plaatsvindt, uit deze zich maar in een specifiek deel van het lichaam van je labrador. Als je labrador focale epilepsie heeft, kan hij bijvoorbeeld gaan kwijlen of met één van zijn poten trekken.
    • Gegeneraliseerde epilepsie
      Valt je hond plotseling op zijn zij, raakt hij eventjes buiten bewustzijn en verkrampt hij? Dan heeft je labrador gegeneraliseerde epilepsie. Hij kan bovendien urine verliezen en er kan zich schuim ophopen rondom zijn bek.

    Fasen van epilepsie bij een labrador

    Een epileptische aanval bij honden is onder te verdelen in de fasen: aura, toeval en post-ictaal. Als je weet wat er in elke fase gebeurt, wordt het makkelijker om epilepsie bij je labrador te herkennen. Dit kan je helpen om de juiste vervolgstappen te nemen als je labrador epilepsie heeft.

    1. Aura
      Deze eerste fase van een epileptische aanval bij honden kan een aantal dagen aanhouden, maar ook met een paar seconden weer voorbij zijn. Epilepsie herkennen is in deze fase bijzonder lastig, maar het is wel mogelijk. Is je labrador retriever de laatste tijd een stuk aanhankelijker, heeft hij een vreemde blik in zijn ogen en/of is hij (on)rustiger dan normaal? Dan kan je hond in de aurafase van een epileptische aanval zitten. Bovendien kun je het soms aan de lichaamstaal van je labrador zien als er een epileptische aanval dreigt.
    2. Toeval
      Dit is de fase waarin je labrador een epileptische aanval krijgt. Als je hond staat, valt hij om. Daarnaast kan hij zijn bewustzijn verliezen of getroffen worden door hevige krampen. In de meeste gevallen gaat de toeval na een paar minuten vanzelf weer over. Houdt de aanval langer dan tien minuten aan? Neem dan contact op met de dierenarts
    3. Post-ictaal
      Keert je labrador langzaam maar zeker weer terug nadat hij een toeval heeft gehad? Dan bevindt hij zich in de post-ictale fase. Doordat honden in deze fase vaak verward zijn, weten ze meestal niet direct waar ze zijn. Bovendien heeft je hond vaak veel dorst. Bij sommige honden duurt deze fase slechts een paar seconden, maar hij kan ook meerdere dagen duren.

    Hoe krijgt mijn labrador epilepsie?

    Als je labrador epilepsie heeft, ben je ongetwijfeld benieuwd wat hier de oorzaak van is. In de meeste gevallen erven labrador retrievers deze aandoening van hun ouders, want epilepsie is vaak een genetisch probleem. Neem jij je labrador mee naar de dierenarts als hij voor het eerst een epileptische aanval krijgt, maar is er geen duidelijke oorzaak te vinden? Dan diagnosticeert de dierenarts je labrador met primaire epilepsie.

    Epilepsie zit niet altijd in de genen. Een tumor in de hersenen van je labrador kan namelijk ook een epileptische aanval veroorzaken. Daarnaast kan een trauma tot een toeval leiden. Je labrador kan daarnaast epilepsie krijgen door bepaalde gezondheidsproblemen. Zo kan een laag suikergehalte of vergiftiging bijvoorbeeld tot een toeval leiden. Als epilepsie niet-erfelijk is, is de kans groot dat de dierenarts je kan vertellen waar het door veroorzaakt wordt.

    Symptomen van epilepsie bij honden

    Weet je dat je labrador epilepsie heeft? Dan is het handig om te weten wat de symptomen van een epileptische aanval zijn. Dit helpt je namelijk om een toeval te herkennen. Om te voorkomen dat je belangrijke signalen over het hoofd ziet, staan hier een aantal mogelijk symptomen van epilepsie bij honden op een rijtje.

    • Aanhankelijker
    • Warrig
    • Verlies van bewustzijn
    • Omvallen
    • Schokkende bewegingen
    • Schuimbekken
    • Klappertanden
    • Verlies van urine en/of ontlasting
    • Janken en/of piepen

    Wat doe je als je labrador een epileptische aanval krijgt?

    Wanneer je labrador retriever één of meerdere van de bovenstaande symptomen vertoont, is de kans groot dat hij getroffen wordt door een epileptische aanval. Is dit de eerste keer? Dan schrik je hier vast en zeker van. Misschien raak je zelfs wel in paniek. Ondanks dat dit logisch is, is dit meestal niet nodig. Een epileptische aanval duurt bij labrador retrievers meestal maar enkele seconden tot een paar minuten.

    Op deze afbeelding zie je een labrador met epilepsie bij de dierenarts

    Omdat jij van je labrador houdt, wil je hem waarschijnlijk steunen als hij een toeval krijgt. Daarom ga je misschien bij hem zitten en aai je hem. Toch is het beter om hem even met rust te laten en niet aan te raken als hij getroffen wordt door een epileptische aanval. Tijdens een toeval is je hond zich namelijk niet bewust van jou of zijn omgeving, waardoor hij zichzelf of jou kan verwonden wanneer jij je in zijn buurt begeeft.

    Als baasje kun je overigens wel een aantal dingen doen als je labrador epilepsie heeft en getroffen wordt door een aanval. Haal alle voorwerpen weg die in zijn buurt staan, ook zijn speelgoed. Hierdoor verklein je de kans dat je hond gewond raakt tijdens een toeval. Houd ook kinderen en andere dieren uit de buurt als je labrador een epileptische aanval heeft.

    Tips om te leven met een labrador met epilepsie

    Het is niet leuk als je labrador epilepsie heeft, maar je moet er het beste van zien te maken. Epilepsie is namelijk niet te genezen. Gelukkig kun je het leven met een labrador met epilepsie voor jezelf een stuk makkelijker en leuker maken. De volgende 6 tips helpen je hier een handje bij.

    1. Zorg dat je goed voorbereid bent
      Het is belangrijk om goed voorbereid te zijn als je labrador epilepsie heeft. Je weet immers nooit wanneer je hond een toeval krijgt. Leg bijvoorbeeld alle spullen klaar die je nodig hebt voor de dierenarts. Je kunt dan direct in de auto springen als de epileptische aanval langer dan tien minuten duurt.
    2. Kijk kritisch naar de inrichting van je woning
      Als je labrador epilepsie heeft, kan hij op ieder moment en elke plek getroffen worden door een epileptische aanval. Toch gebeurt dit vaak in huis. Kijk daarom eens kritisch naar de inrichting van je woning. Kan je labrador retriever zich bezeren aan scherpe randjes? Dek deze dan af. Haal breekbare spullen bovendien zoveel mogelijk weg uit kasten of van (bijzet)tafeltjes. Op deze manier verklein je de kans dat je hond zich verwondt.
    3. Til niet te zwaar aan epilepsie
      Epilepsie is niet het einde van de wereld, al denken sommige labrador-baasjes dat wel. Het is hartstikke vervelend als je labrador epilepsie heeft, maar je moet er niet te zwaar aan tillen. Je hond kan nog steeds mee op vakantie, zwemmen en lange stukken lopen.
    4. Licht mensen in je omgeving in
      Zijn er familieleden die zo nu en dan op je labrador retriever passen of breng je hem regelmatig naar een pension? Vertel deze mensen dan dat je labrador epilepsie heeft. Licht ook mensen die je over de vloer krijgt in. Zij schrikken dan niet als je hond een toeval krijgt wanneer ze op visite zijn.
    5. Houd epileptische aanvallen bij
      Het is verstandig om de epileptische aanvallen van je labrador bij te houden. Noteer niet alleen de datum waarop hij een toeval krijgt, maar ook hoe hij zich (in aanloop naar) de epileptische aanval gedroeg, wat de symptomen zijn en hoelang de aanval duurde. Dit kan waardevolle informatie zijn als je met je labrador naar de dierenarts gaat.
    6. Blijf rustig
      Ondanks dat dit de laatste tip is, is het misschien wel de belangrijkste. Je moet zelf namelijk rustig blijven als je labrador een epileptische aanval krijgt. Laat hem rustig liggen, maar blijf wel in de buurt. Je kunt hem in dat geval direct ondersteunen als de aanval is afgelopen.

    Hoe kan ik een labrador met epilepsie behandelen?

    Epilepsie is weliswaar niet te genezen, maar toch kan een labrador met epilepsie een relatief normaal leven leiden. Er zijn namelijk verschillende manieren waarop deze aandoening behandeld kan worden. Behandeling is overigens alleen mogelijk als er door een dierenarts is vastgesteld dat je labrador epilepsie heeft.

    Om vast te stellen of er inderdaad sprake is van epilepsie, zal de dierenarts je labrador retriever onderzoeken. Naast een lichamelijk onderzoek vindt er ook een bloedonderzoek plaats. In sommige gevallen is het zelfs nodig om een CT-scan te laten maken. Zo’n scan helpt een dierenarts om eventuele andere oorzaken uit te sluiten.

    Wijst onderzoek uit dat je labrador epilepsie heeft? Dan bekijkt een dierenarts wat de beste behandeling is. Dit verschilt namelijk per hond, want de ene labrador retriever wordt vaker getroffen door een epileptische aanval dan de andere. Honden die heel sporadisch een toeval krijgen, hoeven vaak niet behandeld te worden.

    Medicijnen tegen epilepsie bij honden

    Als je labrador vrij vaak een epileptische aanval heeft, stelt de dierenarts een behandelplan op. In dat geval is de kans groot dat hij medicijnen voorgeschreven krijgt. Deze medicijnen kunnen de duur van een aanval verkorten, het aantal aanvallen verlagen of de hevigheid van een toeval verminderen. Hieronder staan drie soorten medicijnen op een rijtje die een dierenarts voor kan schrijven als je labrador epilepsie heeft.

    Op deze afbeelding zie je medicijnen voor een labrador met epilepsie
    • Fenobarbital
      Dit medicijn wordt het vaakst voorgeschreven als een hond epilepsie heeft. fenobarbital zorgt er in veel gevallen voor dat labrador retrievers minder vaak een toeval krijgen. In het begin zal je hond nog wat verward en futloos zijn als je hem dit medicijn toedient, maar dit vermindert na verloop van tijd. Ook drinkt je labrador waarschijnlijk meer dan normaal. Dit wordt na verloop van tijd beter.
    • Fenytoïne
      Het kan zijn dat fenobarbital niet (meer) het gewenste effect heeft op je labrador. In dat geval is de kans groot dat de dierenarts je fenytoïne voorschrijft. Beide medicijnen hebben hetzelfde doel, maar fenytoïne werkt verder waar fenobarbital stopt.
    • Diazepam
      Als je labrador een langdurige epileptische aanval heeft, injecteert de dierenarts hem met diazepam. Dit middel zorgt ervoor dat je hond uit zijn epileptische aanval wordt gehaald.

    Zo verklein je de kans op een epileptische aanval

    Wordt je labrador retriever zo nu en dan getroffen door een epileptische aanval? Dan is dit – zowel voor jou als voor je hond – geen pretje. Daarom ben je misschien benieuwd of je iets kunt doen om de kans op een epileptische aanval te verkleinen. Dat kan zeker! Allereerst is het belangrijk dat je hond voldoende rust krijgt. Een vermoeide hond heeft namelijk een grotere kans om een epileptische aanval te krijgen.

    Daarnaast kan regelmaat de kans op een epileptische aanval bij een labrador retriever verkleinen. Zorg er bijvoorbeeld voor dat je labrador dag in dag uit op dezelfde momenten wordt uitgelaten en eten krijgt. Het is bovendien niet verstandig om stressvolle situaties op te zoeken als je labrador epilepsie heeft. Je hond kan namelijk een toeval krijgen als hij te veel stress ervaart.

    Wanneer ga je naar de dierenarts?

    Wanneer je labrador voor het eerst een toeval krijgt, bel je waarschijnlijk in paniek de dierenarts. Dit is goed, want hij kan je hond onderzoeken en vaststellen of je labrador epilepsie heeft. Als je labrador retriever in de toekomst opnieuw getroffen wordt door een epileptische aanval, hoef je er niet elke keer weer mee naar de dierenarts. Doe dit alleen als de aanval langer dan tien minuten duurt. Een epileptische aanval kan namelijk levensbedreigend zijn als deze – zonder tussenpozen – langer dan vijftien minuten duurt. Houd daarom altijd bij hoelang een toeval duurt als je labrador epilepsie heeft.

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *