Dit is handig om te weten als je labrador loops is

Wanneer wordt een labrador loops en wat doe je bij loopsheid?

Gemiddelde leestijd: 15 minuten

Heb je een labrador teefje? Dan wordt zij vroeg of laat loops. Wanneer je hier nog niet eerder mee te maken hebt gehad, maak jij je misschien zorgen. Daarom is het belangrijk om je goed in te lezen over loopsheid bij honden. Wat dat betreft ben je hier aan het juiste adres, want deze pagina staat geheel in het teken van loopsheid bij labrador retrievers. Je leest onder meer wanneer een labrador loops wordt, hoe je het herkent en wat je doet bij loopsheid.

    Wat is loopsheid?

    Ondanks dat de meeste mensen weleens gehoord hebben van loopsheid bij honden, weet lang niet iedere hondeneigenaar precies wat het is. Als je labrador loops wordt, houdt dit eigenlijk in dat haar lichaam zich voorbereidt om gedekt te worden. Hormonen gaan in deze periode een rol spelen en dat zorgt voor veranderingen in het lichaam van je hond. Dit kan uiteindelijk ook effect hebben op de gemoedstoestand van je labrador retriever. Bovendien krijgt een loopse labrador vaak te maken met een bloederige afscheiding uit haar vulva.

    Wanneer labrador voor het eerst loops?

    Op deze afbeelding zie je een loopse labrador die op een deken ligt

    Teefjes van kleine hondenrassen worden tussen de 6 en 10 maanden voor het eerst loops, terwijl dit bij teefjes van grote rassen meestal tussen de 10 en 16 maanden gebeurt. Omdat de labrador retriever als middelgroot ras wordt beschouwd, ligt dit hier meestal ergens tussenin.

    Aangezien iedere hond anders is, is niet precies te zeggen wanneer je labrador voor het eerst loops wordt. Zo kan het ene labrador teefje voor het eerst loops worden voordat ze 8 maanden oud is, terwijl het bij het andere teefje langer dan 16 maanden kan duren voor de eerste loopsheid optreedt. Wat wel met zekerheid te zeggen is, is dat teefjes pas loops worden als ze in de puberteit zitten.

    Eerste loopsheid verloopt vaak onregelmatig

    Doordat loopsheid gepaard gaat met bloedverlies, denken veel hondeneigenaren dat het opvalt als een labrador loops is. Loopsheid bij honden gaat vaak niet ongemerkt voorbij, met uitzondering van de eerste keer. De eerste loopsheid verloopt bij veel teefjes namelijk nogal onregelmatig. Soms valt het niet eens op dat een labrador teefje voor de eerste keer loops is. Dit komt vooral doordat er vaak weinig bloed verloren gaat. Daarbij komt dat er tijdens de eerste loopsheid van je labrador teefje een pauze op kan treden. Je labrador verliest eerst een aantal dagen kleine beetjes bloed, doet dit vervolgens een paar dagen of weken niet, waarna opnieuw bloedverlies uit de vulva optreedt.

    Dit zijn de 4 fasen die een loops labrador teefje doorloopt

    Net als de menstruatiecyclus bij mensen, gaat een labrador teefje ook door een cyclus heen als ze loops is. Bij honden bestaat deze cyclus uit vier fasen. Hieronder lees je welke verschillende fasen er zijn, wat er in per fase gebeurt en hoelang iedere fase ongeveer duurt.

    1. Pro-oestrus
      In deze fase bereidt het lichaam van een labrador teefje zich voor op haar vruchtbare periode. De vulva zwelt op, er is sprake van bloedverlies en het gedrag wordt onrustiger. In de pro-oestrus is een teefje nog niet bereid om te paren. Deze fase kan een paar dagen tot twee weken duren.
    2. Oestrus
      In deze fase vindt de eisprong plaats, waardoor een teefje vruchtbaar is. Je viervoeter verliest minder bloed en is nu wel bereid om te paren. Dit kun je zien aan de staart van je labrador. Als ze bereid is om te paren, houdt ze deze opzij in het bijzjin van een reutje. De oestrus duurt vaak minimaal vier en maximaal vijftien dagen.
    3. Metoestrus/post-oestrus
      In deze fase wil een labrador teefje niet langer gedekt worden. Wanneer ze reeds gedekt is, is de metoestrus of post-oestrus de fase dat ze drachtig wordt. Is ze niet gedekt? Dan keert haar lichaam langzaam weer terug in ‘normale’ toestand. Deze fase duurt bij de meeste labrador teefjes ongeveer zes tot tien weken.
    4. Anoestrus
      In deze fase is het lichaam van je labrador weer in ‘normale’ toestand. Bij teefjes van dit ras duurt de anoestrus zo’n 100 tot 140 dagen.

    Pro-oestrus en oestrus worden loopsheid genoemd

    Veel mensen denken dat de bovenstaande vier fasen allemaal onderdeel uitmaken van loopsheid bij honden, maar dat is niet het geval. Dit geldt namelijk alleen voor de pro-oestrus en de oestrus. Doordat de eerste fase bij labrador teefjes vaak maximaal veertien dagen duurt en de tweede fase maximaal vijftien dagen, is een labrador teefje meestal maximaal 29 dagen loops. Gemiddeld duren beide fasen ongeveer negen dagen, wat betekent dat een labrador teefje vaak minimaal achttien dagen loops is. De metoestrus/post-oestrus en anoestrus maken dus geen deel uit van de loopsheid, maar wel van de cyclus waar teefjes doorheen gaan.

    Labrador teefje is schijndrachtig

    Op deze afbeelding zie je een drachtige labrador

    Is je labrador teefje niet gedekt tijdens haar loopsheid? Dan is ze schijndrachtig. Dit komt doordat het hormoon prolactine aangemaakt wordt in de hersenen van een teefje binnen zes tot twaalf weken na de start van de bovenstaande cyclus. Het gevolg hiervan is dat je hond symptomen gaat vertonen die bij een echte dracht horen. Zo kunnen melkklieren opzwellen en gaat je hond mogelijk ander gedrag vertonen dan je van haar gewend bent. In de meeste gevallen gaat schijndracht vanzelf over.

    Als er sprake is van schijndracht, doe je er goed aan je labrador teefje zoveel mogelijk af te leiden. Ga met haar spelen of neem haar mee naar buiten voor een lange wandeling. Op deze manier voorkom je dat ze aan haar eigen tepels likt, wat de productie van melk stimuleert. Aai een labrador teefje ook niet over haar buik en raak haar tepels niet aan tijdens een schijndracht. De melkproductie wordt hierdoor namelijk ook aangewakkerd. Houdt de schijndracht lange tijd aan? Neem dan contact op met je dierenarts.

    Hoe vaak per jaar wordt mijn labrador teefje loops?

    Je weet inmiddels al aardig wat over loopsheid bij labrador retrievers, maar nog niet hoe vaak per jaar een labrador loops wordt. Bij de meeste teefjes van dit ras komt loopsheid ieder jaar tweemaal voor, maar het kan ook voorkomen dat je viervoeter maar één keer per jaar loops wordt. Loopsheid bij labradors treedt namelijk gemiddeld eens per vijf tot acht maanden op. Hierdoor kan het zijn dat je labrador teefje het ene jaar één keer loops is en het andere jaar twee keer. Bij oudere honden zit er vaak wat meer tijd tussen een nieuwe periode van loopsheid dan bij jonge labradors.

    Signalen dat je labrador loops wordt

    Veel hondeneigenaren worden verrast door loopsheid. Toch is dit niet nodig, want je kunt loopsheid bij honden herkennen. Allereerst vinden er bij veel hondenrassen fysieke veranderingen plaats. Als je labrador loops wordt, zwellen haar vulva en tepels bijvoorbeeld op. Daarnaast komt er een bloederige afscheiding uit haar geslachtsorgaan. Als je je hond goed in de gaten houdt, merk je deze veranderingen vaak op. Dit hoeft overigens niet, want er kan ook sprake zijn van stille loopsheid. In dat geval zijn er niet of nauwelijks fysieke veranderingen te zien aan je labrador teefje.

    Wie denkt dat loopsheid bij honden alleen fysieke veranderingen tot gevolg heeft, heeft het mis. Het gedrag van je labrador verandert namelijk ook als ze loops wordt. Zo is de kans bijvoorbeeld groot dat je viervoeter meer aan haar vulva likt dan gebruikelijk. In de periode dat ze daadwerkelijk vruchtbaar zijn, hebben teefjes bovendien meer aandacht voor reutjes. Dit kan zich onder meer uiten in de manier waarop een labrador teefje haar staart draagt. Verder wil een loopse labrador vaak meer of juist minder aandacht van haar baasje(s), vertoont ze nestgedrag en kan ze de neiging hebben om op andere teefjes te rijden. Reden genoeg om ook de lichaamstaal van je labrador goed in de gaten te houden. Mogelijk lukt het je hierdoor om loopsheid te herkennen.

    Wanneer is een loopse labrador vruchtbaar?

    Wil je (nog) geen puppy’s? Dan is het handig om te weten wanneer je labrador vruchtbaar is. Je kunt haar dan uit de buurt houden van reutjes. Eerder in deze tekst kon je al lezen dat labrador teefjes vruchtbaar zijn tijdens de oestrus. In deze fase vindt namelijk de eisprong plaats. Bij een labrador retriever teefje gebeurt dit gemiddeld zo’n negen dagen na het begin van de loopsheid. Toch kan het voorkomen dat een labrador teefje eerder vruchtbaar is. De vruchtbaarheid kan langer dan dertig dagen aanhouden.

    Als je wilt dat je teefje gedekt wordt, is het handig om te weten wanneer je labrador vruchtbaar is. Op deze pagina kon je al lezen wat de signalen van loopsheid zijn, maar deze vallen niet altijd even goed op. Daarom kun je de hulp van de dierenarts inschakelen. Hij kan het progesteron-gehalte in het bloed van je labrador meten en je op basis hiervan vertellen wanneer je labrador teefje vruchtbaar is.

    Op deze afbeelding zie je witte labrador puppy's

    Kan labrador drachtig worden bij eerste loopsheid?

    Labrador teefjes zijn vaak nog geen jaar oud als ze voor het eerst loops worden. Daarom denk je misschien dat een hond tijdens haar eerste loopsheid nog niet vruchtbaar is. Dit is een misvatting, want labrador retrievers kunnen al drachtig worden als ze voor de eerste keer loops zijn. Zelfs als je niet door hebt dat je labrador loops is, kan ze drachtig worden wanneer je haar laat dekken door een reutje.

    Ondanks dat een labrador drachtig kan worden tijdens haar eerste loopsheid, is het niet verstandig om haar in deze periode al te laten dekken. Wanneer je labrador teefje drachtig wordt als ze voor het eerst loops is, kan dit namelijk flink wat risico’s met zich meebrengen. Laat een labrador teefje daarom bij voorkeur niet dekken voordat ze twee jaar oud is. Raakt ze toch eerder drachtig? Neem dan contact op met de dierenarts. Hij kan je labrador tijdens de dracht goed in de gaten houden, waardoor je hond minder risico loopt.

    Tips voor als je labrador loops is

    Omdat labrador teefjes één à twee keer per jaar loops worden, is het handig als je weet hoe je hiermee om moet gaan. Daarom kun je vast nog wel wat tips voor loopsheid bij labrador retrievers gebruiken. Hieronder staan er een aantal op een rijtje.

    • Stel geen al te hoge eisen
      Als je labrador loops is, is ze vaak wat onrustig en snel afgeleid. Daarom is dit niet de juiste periode om je hond nieuwe trucjes aan te leren of hoge eisen aan haar te stellen. Bewaar dit liever voor na de loopsheid.
    • Houd je teefje aangelijnd
      Omdat de meeste baasjes niet precies weten wanneer een labrador vruchtbaar is, kun je haar het beste aangelijnd houden wanneer je gaat wandelen als je labrador loops is. Op deze manier voorkom je dat ze ongewild gedekt wordt door een loslopende reu.
    • Vermijd hondenhotspots
      Reutjes ruiken loopse teefjes vaak al van grote afstand. Daarom is het beter om tijdens de loopsheid hondenhotspots te vermijden. Neem een labrador teefje bijvoorbeeld niet mee naar een losloopgebied en ga ook niet met haar naar een hondencursus, -training of -wedstrijd.
    • Laat haar een loopsheidbroekje dragen
      Labrador teefjes scheiden bloed uit als ze loops zijn. Om te voorkomen dat dit op meubels belandt, kun je je labrador teefje een loopsheidbroekje laten dragen. Zo’n broekje vangt niet alleen de bloederige afscheiding op, maar ook ander vocht. Bovendien voorkom je dat je teefje ongewenst gedekt wordt als ze het broekje draagt, want haar vulva wordt afgedekt. Doordat het hondenbroekje uitwasbaar is, kun je hem hergebruiken.
    • Koop inlegkruisjes voor honden
      Heb je een loopsheidbroekje dat je niet uit kunt wassen of geen vocht absorbeert? Koop dan speciale inlegkruisjes voor honden. Deze breng je niet alleen makkelijk aan in een loopsheidbroekje, maar je verwijdert ze ook nog eens in een handomdraai.
    • Wissel dekens, kussen en kleden regelmatig
      De bloederige afscheiding die uit de vulva van loopse labrador retrievers komt, kan in kussens, dekens en kleden achterblijven. Omdat dit niet bepaald fris is, is het verstandig om een labrador kussen, deken en kleed regelmatig uit te wassen. Je voorkomt zo niet alleen rare luchtjes in huis, maar je houdt de (slaap)plek van je labrador ook fris en schoon.

    Kun je loopsheid voorkomen?

    Vind je het maar niets dat je labrador loops wordt? Dan wil je misschien weten of loopsheid te voorkomen is. Dit is het geval. Zo is er bijvoorbeeld een speciale hormoonbehandeling in de vorm van pillen of een injectie. Hierdoor stel je de loopsheid eenmalig uit of onderdruk je deze. Het nadeel van zo’n behandeling is dat er bijwerkingen op kunnen treden. Overleg daarom altijd eerst met je dierenarts of dit de beste manier is om loopsheid bij je labrador te voorkomen.

    Wie niet van plan is om met teefje te fokken, kan zijn labrador castreren. Bij deze ingreep worden de eierstokken van een teefje verwijderd. Hierdoor is ze niet alleen onvruchtbaar, maar kan ze ook niet meer loops worden. In Nederland wordt het castreren van een teefje ook wel steriliseren genoemd. Voordat je voor deze ingreep kiest, moet je weten dat dit ook een negatief effect op een labrador teefje kan hebben. Het kan de gezondheid en/of het gedrag van je viervoeter namelijk beïnvloeden. Vraag jezelf daarom goed af of castratie de beste optie is als je niet meer wilt dat je labrador loops wordt. Twijfel je? Dan kun je eerst chemische castratie proberen. De dierenarts kan je hier meer over vertellen en je van advies voorzien.

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *